Νέα
Νέα

Τα μέλη μας

Από τον Νίκο Καβαλλιέρο

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

 

Υποναύαρχο Λ.Σ.

 

Όλοι εµείς που διακονούµε τα της ελληνικής εµπορικής ναυτιλίας επί πολλά χρόνια, στο
παρελθόν απολαµβάναµε την παγκόσµια πρωτία µας στη Ναυτιλία, αισθανόµενοι υπερηφάνεια, δόξα, αναγνώριση, ικανοποίηση, και διαθέταµε τόλµη για συνεχείς αγώνες.

 

 


Παραδεχτήκαµε ότι η µοναδική αυτή επαγγελµατική ΠΡΩΤΙΑ βασίστηκε στο δαιµόνιο των
Ελλήνων πλοιοκτητών, που πρωτοπόροι στην TRAMP διαχείριση των πλοίων τους στα πέ-
ρατα της οικουµένης µεγαλούργησαν. Η παραδοχή συµπεριέλαβε και την προσφορά των
Ελλήνων ναυτικών, που τότε έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για την επιτυχία αυτού του
µεγαλείου.
Έτσι, η επιτυχία ανεγνώρισε ως συντελεστές της, σε ολόκληρο τον ναυτιλιακό τοµέα την
πλοιοκτησία και τη ναυτεργασία. Σε κάποιες ειλικρινείς αναφορές αναγνωρίσθηκε η προ-
σφορά του Υ.Ε.Ν. και ειδικότερα του Λιµενικού Σώµατος αλλά και άλλων παραγόντων τους,
όπως το Ν.Α.Τ., ο Οίκος Ναύτου, τα παραναυτιλιακά επαγγέλµατα του χώρου και η τύχη και κυρίως τα ψυχικά και πνευµατικά προτερήµατα των παλαιών εφοπλιστών µας.
Πέρασαν τα χρόνια και οι διεθνείς ναυτιλιακές κρίσεις (οικονοµικές κάµψεις) δεν πτόησαν
κανέναν και έτσι η ελληνική σηµαία και η ελληνική πλοιοκτησία σε ελληνικό και ελληνό-
κτητο στόλο ξανακέρδιζε πρωτιές.
Επίσης µεγάλη πρωτιά και αναγνώριση είχαµε µε την επιτυχέστατη θητεία του Γενικού
Γραµµατέα του Ι.Μ.Ο. κυρίου Ευθύµιου Μητρόπουλου. Τέτοια άριστη παρουσία είχαµε να
αισθανθούµε από την εποχή του καλύτερου Αρχηγού του Λ.Σ. του Ναυάρχου Άλκη Σκιαδά.
Αισθάνοµαι υπερήφανος που αµφότεροι µε τιµούν µε τη φιλία τους.
Το λαµπρό µυαλό του Ελευθέριου Βενιζέλου µε σοφία συνέστησε το Λιµενικό Σώµα και
µέχρι πριν µερικά έτη, ήταν το καλύτερο και ευγενέστερο σώµα, αφού διαχρονικά είχε κα-
τορθώσει να πορεύεται σε µια νοητή γραµµή όπου το ένα πόδι του πατούσε στη ναυτιλιακή
πολιτική και το άλλο στην αστυνόµευση. Έτσι το Λ.Σ. έγινε η ισχυρή δύναµη που µαζί την
πλοιοκτησία και τη ναυτεργασία έκαναν τη νικηφόρο πορεία τής µεγάλης επιτυχίας τής Ελ-
ληνικής Εµπορικής Ναυτιλίας.
Τότε, οι «πολιτικοί» µπήκαν στη µέση για να διεκδικήσουν για εαυτούς ένα κοµµάτι της
δόξας, της πρωτιάς, της παγκόσµιας αναγνώρισης µιας επιτυχούς διεθνούς επιχειρηµατι-
κότητας.
Πώς θα συντελείτο λοιπόν η αναγνώριση, το µοίρασµα της επιτυχίας; Μόνο βάσει της πα-
ρέµβασης των διατελεσάντων Υπουργών που διεκδικούσαν εναγωνίως µέρισµα σε αυτή
την ελληνική επιτυχία! Η συµµετοχή τής «πολιτικής» στην επιτυχία αποφασίστηκε να συ-
ντελεστεί µε τη µείωση του ενός εκ των τριών κρίκων και ο πλέον εύκολος κρίκος ήταν το
Λιµενικό Σώµα. Δεν θα αντιδρούσε εξάλλου. Αυτό ήταν γνωστό.
Έτσι άρχισε η υποβάθµιση του Λ.Σ. σταδιακά. Το πέρασαν µε αναγκαστική πορεία από συ-
µπληγάδες. Θυµάµαι ότι το 1970-1980 που η Ελλάδα είχε υπό ελληνική σηµαία 7.500 πλοία,
όλα στελεχωµένα µε Έλληνες από 17-32 ναυτικούς το καθένα, η εξόφληση ναυτολογίου
γινόταν το πολύ σε 5 εργάσιµες ηµέρες. Σήµερα θέλει µέχρι και 3 χρόνια η εξόφληση ναυ-
τολογίου πλοίου µε 4 ή 5 Έλληνες ναυτικούς. Τότε τη δουλειά την έβγαζαν 40 λιµενικοί και
40 πολιτικοί υπάλληλοι.
Σήµερα διερωτώµαι γιατί αυτό το χάλι; Πως το υγιέστερο ασφαλιστικό ταµείο, το Ν.Α.Τ., µε
τεράστια ακίνητη περιουσία, σήµερα έγινε προβληµατικό; Ποιός είχε εναντιωθεί στη
δραχµοποίηση του σε λίρες Αγγλίας συναλλάγµατος του και ποιά ήταν η τύχη του; Γιατί έγι-
νε τότε εσπευσµένα η δραχµοποίηση του ναυτιλιακού σε συνάλλαγµα αποθεµατικού του
Ν.Α.Τ., αφού µετά δύο µόλις ηµέρες έγινε η µεγάλη υποτίµηση τότε της δραχµής; Δεν το
γνώριζε η Κυβέρνηση; Κακό πράγµα να γνωρίζεις και χείριστο να διαθέτεις µνήµη!
Τελικά µέσα από φουρτούνες και έντονα gale το Λ.Σ. έχασε την ισχύ του, ενώ παράλληλα
άρχισε να υποβαθµίζεται και η ισχυρή τριάδα της Ελληνικής Ναυτιλίας. Οι άλλοι δύο κρίκοι
ελάχιστα αντέδρασαν, µάλλον κάτι λίγα υποτονικά έκαναν. Δεν αντελήφθησαν ότι η υπο-
βάθµιση του επί πολλά έτη έντιµου συνεργάτη, του γείτονα, γρήγορα θα κτυπούσε και τη
δική τους πόρτα.
Έτσι το Λιµενικό Σώµα έχανε συνεχώς αρµοδιότητες οι οποίες περνούσαν όλες στην ελ-
ληνική πατέντα, τον επικεφαλής τον Υπουργό Ναυτιλίας που ακούει στο όνοµα «πολιτική
βούληση». Η «πολιτική βούληση» λοιπόν υποκατέστησε τα πάντα. Κάποιοι αρχηγοί Λ.Σ. για
να κρατήσουν την καρέκλα τους ή για να τοποθετηθούν σε αυτήν έγιναν Φιλιππινέζες των
εκάστοτε Υπουργών και αντί να διαφυλάξουν το κύρος της διοικήσεως της πρώτης Ναυτι-
λίας του κόσµου, υπέβαλλαν καθηµερινά τα σέβη τους εκλιπαρώντας την παραµονή τους
χρησιµοποιώντας καθηµερινά τη φράση: «Πέστε µου τι θέλετε κύριε Υπουργέ µου για να
σας το ικανοποιήσουµε αµέσως».
Το Λ.Σ. µεγαλούργησε όταν ο µοναδικός Άλκης Σκιαδάς απλά ανακοίνωνε στον πρωθυπουρ-
γό ότι ήδη είχε πράξει για το µεγάλωµα του Λ.Σ. τη σύσταση νέων Λιµενικών Αρχών, πρωτο-
πόρων για την εποχή τηλεπικοινωνιών, πλωτών και χερσαίων περιπολικών, πρόσληψη Αξιω-
µατικών, Υπαξιωµατικών και Λιµενοφυλάκων, τοποθετήσεις.
Κάποιοι Υπουργοί Ε.Ν., µαθητευόµενοι µάγοι, δεν άκουγαν κανέναν και διαµόρφωναν την
«πολιτική τους βούληση» µέσω της «αυλής» τους έτσι σε περίοδο 30 ετών κατήργησαν
την αξιοκρατία του προσωπικού Λ.Σ., αφού όλα κρινόταν από τη θέση που θεωρούσαν ότι
έπαιζε ο «παίχτης» δεξιός, κεντρώος, αριστερός. Έτσι το Υ.Ε.Ν. και το Λ.Σ. από Υπουργείο
έγινε «κλωτσοσκούφι».
Την καταστροφή τού συστήµατος βοήθησε και ο συνδικαλισµός τού Λ.Σ. που το µόνο που
αγωνιζόταν να πετύχει ήταν ο Λιµενοφύλακας να πάρει τάχιστα προαγωγές (συντάξιµα) µε
στόχο να γίνει «Ναύαρχος» στα χαρτιά της αποστρατείας του. Έτσι τα ήθη και η ιεραρχία
καταργήθηκαν στο βωµό της δηµοκρατίας, που όµως είχε αλλάξει όνοµα και είχε παραχω-
ρήσει τη θέση της στην ασυδοσία.
Όσο το Baltic Exchange Daily Fixture είχε ανοδική τάση όλα όσα προανέφερα ουδένα αφο-
ρούσαν. Όταν έπεφταν οι δείκτες και η ναυτιλία, ως άλλη καµήλα, ετρέφετο από το λίπος
τής καµπούρας της απλά δεν αντιδρούσε κανείς, γιατί γρήγορα ξανανέβαιναν οι δείκτες.
Η µακροχρόνια όµως διεθνής οικονοµική κρίση άρχισε να πλήττει και την Εµπορική µας
Ναυτιλία. Η Εµπορική Ναυτιλία όµως δεν είναι µόνο η ποντοπόρος είναι και η επιβατηγός
και η µεν ποντοπόρος τα τρία τελευταία έτη ταξιδεύει σε αντιµονή ενώ η επιβατηγός µπάζει
νερά µε άµεσο κίνδυνο να βυθιστεί.
Από κύριοι του επιχειρηµατικού τοπίου της κρουαζιέρας τη δεκαετία 1960-70 φθάσαµε το
2012 να µην έχουµε ούτε ένα ελληνικό κρουαζιερόπλοιο. Έτσι η κρουαζιερόπλοιος ναυτι-
λία πέρασε καθ’ ολοκληρία σε αµερικανικά χέρια µε µία ή δύο µικρές εξαιρέσεις.
Η «πολιτική βούληση» κατά τα έτη της σταδιακής απώλειας της κρουαζιεροπλοίου ναυτι-
λίας, απλά συντηρούσε τον πόλεµο µεταξύ ναυτεργασίας – πλοιοκτησίας γιατί νόµιζε ότι
ο νικητής του πολέµου θα ήταν αυτή, η «πολιτική βούληση». Έτσι χάσαµε τα κρουαζιερό-
πλοιά µας και χιλιάδες θέσεις ναυτεργασίας σε αυτά. Ακολούθησε η απώλεια του ελληνικού yachting.

Τα ελληνικά επαγγελµατικά θαλαµηγά
ηλιθιωδώς µπήκαν στο στόχαστρο του τότε Υπουργού Οικονοµικών, που µίλησε για «σκαφά-
τους» µε αποτέλεσµα το κυνηγητό των Υπηρεσιών του Υπουργείου να κάνει τα πλοία αυτά
να πεθαίνουν στα λιµάνια.
Καταστροφική πολιτική υπήρξε και από τις µαρίνες µε αποτέλεσµα το yachting να αναγκα-
στεί να µεταναστεύσει στην Τουρκία και την Κροατία, ενώ τα λοιπά yachts κατασχέθηκαν
και σήµερα αποτελούν τα φαντάσµατα των ελληνικών λιµανιών. Οι Οργανισµοί λιµένων,
τα λιµενικά ταµεία και οι µαρίνες έγιναν «κύριοι» των θαλαµηγών και σήµερα αναζητούν
κορόιδα για να τους φορτώσουν την πλοιοκτησία µέσω πλειστηριασµών για να τους τα κα-
τάσχουν ξανά σε λίγο χρόνο.
Τα πρώτα ξαδέλφια του yachting, τα ηµερόπλοια έχασαν κι αυτά την εργασία τους, γιατί ο
τουρισµός της τελευταίας τριετίας οι γνωστοί «βραχιολάκηδες» ουδέποτε ταξίδεψαν µε τα
πλοία αυτά. Άλλη µια αποτυχία σε ένα υγιές επάγγελµα που εγκαταλείπει την Ελλάδα µε
παράλληλη καταγραφή υψηλής ανεργίας έγινε και η «πολιτική βούληση» έγινε Πόντιος
Πιλάτος.
Πάµε τώρα στην καρκινοπαθή ελληνική µας ακτοπλοΐα. Επί µία πενταετία οι καµπάνες
κτυπούν πένθιµα για την κατάντια της ακτοπλοΐας. Κάθε έτος και εγγραφή νέων ζηµιών σε
όλες σχεδόν τις ακτοπλοϊκές εταιρείες. Αίτια η αυξηµένη τιµή των καυσίµων, η µειωµένη
ετήσια κίνηση επιβατών, οχηµάτων και φορτίων και η αύξηση του κοστολογίου που διαµορ-
φώνει τους ναύλους. Τα λένε ο Σ.Ε.Ε.Ν. και η X.R.T.C. αλλά κανείς δεν τους ακούει.
Η «πολιτική βούληση» µονίµως απούσα. Ψευδής προσπάθεια αντίληψης της φρικτής κα-
τάστασης του κλάδου από τους εκάστοτε Υπουργούς Ε.Ν. που όταν κατά την αποχώρησή
τους, την παράδοση του θώκου τους, γίνει «ταµείο» για άλλη µία φορά θα βασιλεύσει το
απόλυτο µηδέν.
Η «πολιτική βούληση» όµως εκτός από ψεύτρα είναι και άδικη ειδικά στο Υπουργείο Ναυ-
τιλίας και Αιγαίου, όπου «Αιγαίου» εννοείται ολόκληρη η νησιωτική Ελλάδα, αφού ύψιστη
αδικία είναι να θεωρούν τους νησιώτες, Έλληνες τελευταίας υποστάθµης. Οι νησιώτες µας,
που φυλάνε Θερµοπύλες πληρώνουν τη µεταφορά των πάση φύσεως υλικών και τροφίµων
τους µε 23% ΦΠΑ έναντι 6% maximum VAT σε όλη την Ευρώπη. Η «πολιτική βούληση» µπο-
ρούσε να τον µειώσει αλλά απλά δεν ασχολείται! Πως το έκανε µε τις υπηρεσίες σίτισης;
Λένε ότι εκεί έγινε για τον τουρισµό! Οι θαλάσσιες ενδοµεταφορές δεν είναι κατ’ εξοχήν
τουριστικό προϊόν, ξανά διερωτώµαι;
Οι νησιώτες πληρώνουν τους ίδιους φόρους εισοδήµατος, Φ.Α.Π. κλπ., µε τους κατοίκους
της ηπειρωτικής Ελλάδας και έτσι συµµετέχουν ισότιµα στις παρεχόµενες από το κράτος
κατασκευές εθνικών οδών, περιφερειακών, δηµοτικών και τοπικών δρόµων, γεφυριών, τού-
νελ, εναλλακτικών οδικών δικτύων, φωτισµού, φωτοσήµανσης κλπ. στην ηπειρωτική Ελλά-
δα, ενώ τις θαλάσσιες οδούς τις έχουν αφήσει στην αιµάζουσα πλοιοκτησία των ελληνικών
θαλάσσιων ενδοµεταφορών, στους Έλληνες πλοιοκτήτες.
Η «πολιτική βούληση» απλά εκφέρει µεγαλοστοµίες για τη νησιωτικότητα της Ελλάδας, τη
συνεχή και απρόσκοπτη σύνδεση µεταξύ ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας, κλπ., που
όµως είναι µόνο λόγια, παχιά λόγια, όπως λέει ο ποιητής «τα ψεύτικα τα λόγια τα µεγάλα».
Άντε βρε, «πολιτική βούληση» µην κάνεις το θαύµα σου και καταστρέψεις την ακτοπλοΐα
για να µπορέσεις µετά να βρεις λόγια για τη νεκρανάστασή της, που δεν θα έρθει ποτέ για
τους Έλληνες ακτοπλόους πλοιοκτήτες. Δεν το έκανες στην κρουαζιερόπλοιο ναυτιλία,
πως θα το κάνεις στην ακτοπλοΐα; Και αν τελικά το κατορθώσεις µε τους ξένους που καρα-
δοκούν να έλθουν µε τους δικούς τους όρους, γιατί δεν τα κάνεις τώρα µε τους Έλληνες;
Τι περιµένεις; Τόλµησε! Μπορείς. Απλά δεν θέλεις;
Η ποντοπόρος ναυτιλία ακόµη επιβιώνει γιατί κατόρθωσε να µην ασχολείται το κράτος µαζί
της. Ο ποντοπλόος πλοιοκτήτης µόνος (χωρίς κρατική ελεγκτική έγκριση), επιλέγει το ναυ-
πηγείο στον διεθνή στίβο ναυπηγικής ή το αγοράζει ως δεύτερο χέρι από όλο το ναυτιλιακό
κόσµο, βάσει των στοιχείων της αγοράς.
Μόνος συζητά και λαµβάνει δανειοδοτήσεις από τις διεθνείς τράπεζες και τα ναυπηγεία,
αυτός επιλέγει τον Νηογνώµονα του πλοίου του, το πλήρωµά του αριθµητικά και εθνικά,
την υπογραφή συµβάσεων ή µη µε τον ασφαλιστικό οργανισµό των Ελλήνων ναυτικών, τον
χώρο επισκευών, τη ναύλωση, την επιλογή των ασφαλιστικών οργανισµών (P and I Club,
Hull and Machinery), το κράτος απ’ όπου θα ασκήσει τη διαχείριση του πλοίου του και σε
περίπτωση ζηµιάς τον adjuster, τον consultant, τη χώρα του δικαστηρίου σε περίπτωση δια-
φωνιών κλπ. και έτσι απαλλαγµένος από τον θανάσιµο κρατικό εναγκαλισµό µεγαλουργεί
σε αντίθεση µε την παραπαίουσα επιβατηγό ναυτιλία, που χάνεται στα γρανάζια µιας νοµο-
θετικής Βαβέλ, όπου η ερµηνεία των νόµων, των Π.Δ., των Κ.Υ.Α., των Υ.Α. και των εγκυκλίων
καταστρέφει την επιχειρηµατικότητα, την ελεύθερη διαχείριση µε την υπερβολική χρονο-
καθυστέρηση µικρών ανούσιων εγκρίσεων.
Έτσι η ποντοπόρος ελληνόκτητη ναυτιλία µας επιβιώνει γιατί είναι σαν τον εθνικό µας Ύµνο
«µόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά». Η «πολιτική βούληση» όµως
υπήρξε και συνεχίζει καταστροφική και στη ναυτική µας εκπαίδευση. Στο παρελθόν κα-
τέστρεψε τις παραγωγικές σχολές Αξιωµατικών Ε.Ν., ακολούθως υποβάθµισε την παιδεία
στον τοµέα αυτό, µε αποτέλεσµα να δυσφηµιστεί το καλύτερο ελληνικό επάγγελµα του
Έλληνα αξιωµατικού της εµπορικής ναυτιλίας, αφού δεν του διδάσκουν τη σοβαρότητα,
την αφοσίωση, την αυστηρότητα, την πειθαρχία και την υπευθυνότητα. Δεν έχουν εποπτικά
µέσα και simulators. Το µαθησιακό επίπεδο των δοκίµων των Α.Ε.Ν. έγινε πολύ κατώτερο
της Τουρκίας, των Φιλιππίνων ακόµη και του Μπαγκλαντές. Μια επίσκεψη στις σχολές Ε.Ν.
των χωρών αυτών θα σας πείσει για το αληθές των λεγοµένων µου.
Αυτά όσον αφορά το παρελθόν και το παρόν, πάµε τώρα στο µέλλον. Αν σας πω ότι βλέπω το
µέλλον ευοίωνο θα είµαι µεγάλος ψεύτης. Η λύση που πρέπει να προωθηθεί είναι απλή: ο
εκάστοτε Υπουργός Εµπορικής Ναυτιλίας να είναι εκ προσωπικοτήτων και όχι κάποιος από
τους 300 της Βουλής. Ένας να είναι ο µοναδικός Γενικός Γραµµατέας Ναυτιλίας, που θα
έχει όλο το φάσµα των αρµοδιοτήτων του Υπουργείου Ναυτιλίας και αυτός να µην είναι πο-
λιτικός και µη καθηγητής Πανεπιστηµίου και η θητεία του να είναι τουλάχιστον για 10 έτη,
επιλεγόµενος από την ολοµέλεια της Βουλής.
Να επαναφέρουν τις αρµοδιότητες στο Λιµενικό Σώµα όπως αυτές ήταν µέχρι το 1980 και
να αφήσουν την αυτοδιαχείριση των θεµάτων του Σώµατος στο Αρχηγείο. Να στελεχωθούν
αξιοκρατικά µε προσωπικό του Λ.Σ. και των πολιτικών υπαλλήλων του Υ.Ε.Ν., όλες οι αντι-
προσωπείες µας όπως Ι.Μ.Ο., I.L.O. και οι αρµόδιες υπηρεσίες σε Βρυξέλλες, Λονδίνο,
Ν. Υόρκη και γενικότερα όπου κτυπά η καρδιά τής ναυτιλίας. Να υπάρξει κωδικοποίηση της
Νοµοθεσίας του Υ.Ε.Ν. Να ψηφιστεί ένας υπεραπλούστατος νόµος για προσέλκυση ναυτιλι-
ακών κεφαλαίων στην Ελλάδα ως για τα περί νηολόγησης και υποθήκευσης ποντοπόρων
πλοίων. Να νοµοθετηθούν ευέλικτες προϋποθέσεις κατά τα πρότυπα των ευρωπαϊκών ση-
µαιών Κύπρου και Μάλτας αλλά και των διεθνών νηολογίων Παναµά και Λιβερίας.
Να γίνει νέος Κ.Ι.Ν.Δ. και Κ.Δ.Ν.Δ. εναρµονισµένος µε τις οδηγίες και τους κανονισµούς της
Ε.Ε. Να καταργηθεί η ποινικοποίηση της εργασίας του πλοιάρχου και του Α’ µηχανικού και
του εκπροσώπου των πλοιοκτητών για κάθε πράξη τους, αφού σήµερα κάθε νοµοθέτηµα
καταλήγει µε την απειλή ποινικής, διοικητικής, πειθαρχικής, και χρηµατικής ποινής.
Να γίνει ενιαία εθνική ναυτιλιακή πολιτική σε βάθος 20ετίας, η οποία να ψηφιστεί από όλα
τα κόµµατα της Βουλής. Ας συµφωνήσουν έστω για µία φορά ΟΛΟΙ ΟΜΩΣ ΣΕ ΚΑΤΙ. Μόνο έτσι
µπορεί να πάει µπροστά η ναυτιλιακή επιχειρηµατικότητα, όταν µάλιστα αυτή ασκείται σε
διεθνή εµπορικό στίβο και όχι στα υπουργικά γραφεία.
Όπως έχετε αντιληφθεί η γνώση και θέληση συνυπάρχουν σε όλους τους ναυτιλιακούς
ενδιαφερόµενους. Μένει η «πολιτική βούληση» αν θέλει και µπορεί να κάνει το θαύµα
της υιοθετώντας και επεξεργάζοντας ταχύτατα υπάρχουσες τεκµηριωµένες προτάσεις των
φορέων. Ας µην κάνουµε λοιπόν τα εύκολα δύσκολα και ας αφήσουµε το δικαίωµα της αυ-
τοδιαχείρισης της ναυτιλίας στους γνώστες της.
Η «πολιτική βούληση» δεν έχει προσφέρει κάτι αξιόλογο στη ναυτιλιακή επιχειρηµατικό-
τητα, αντίθετα τη χειρίζεται ως πιόνι σε έναν αγώνα που ο διαιτητής έχει χρωµατικές προτι-
µήσεις µπλε, πράσινο, κόκκινο, πορτοκαλί και συνδυασµό χρωµάτων/ρευµάτων.
Θυµηθείτε η ναυτιλιακή επιχειρηµατικότητα έχει προπέλα και πανιά και µπορεί για την επι-
βίωσή της να επιλέγει ταξίδια και ναυλώσεις κατά το δοκούν ή να επιλέγει όποιο νηολόγιο
επιθυµεί. Αντίθετα παρά τα οικονοµικά της χάλια, η ποντοπόρος ναυτιλία κατέβαλλε εθε-
λοντική εισφορά προς το κράτος, εθνικά σκεπτόµενη και ενεργούσα και εθνικά πορεύεται
κατά µεγάλο ποσοστό στην επιλογή τής σηµαίας και στη στελέχωση των πλοίων της, όσο
ακόµη αναπνέει.

Από τήν εφημερίδα "MARITIME ECONOMIES"

 

Διαβάστηκε 2762 φορές

Αναζήτηση

Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 104 επισκέπτες και κανένα μέλος

Newsletter

Facebook